درک کنیم

دوست ندارم تو این وبلاگ سیاسی بنویسم. ولی... ولی... روزهایی را یادم می آید که جنگ بود. دلشوره و اضطراب یک کودک که از بالای شهرش هواپیماهای جنگی می گذرند را درک می کنید؟ تازه شهر من اصلا در معرض خطر نبود. آینده نامعلوم... خانه ای که فقط یک اتاقش گرم می شد به خاطر کمبود سوخت... کمبود مواد غذایی... ج